همه مردم آن را مبارك ميدانند كه ظرف زماني نزول قرآن است، حامل بهترين شبها و ايام است، بركات زيادي را به همراه خود دارد. با آمدنش نزول ملائكه بر زمين شروع ميشود. درهاي رحمت خداوند بازميگردد و ندا ميرسد كه ما بار عام دادهايم. بالهاي فرشتگان را براي قدوم شما گستردهايم.
آواز «مرحباً بضيوف الرّحمن» را با گوش دل ميشنوي، به به! چه مقامي! چه قدري، چه منزلتي؛ سفرهاي به گستردگي آسمانها و پهناي زمين پهن گشته است، ميزبان اين سفره خداوند كريم است و انسانها بر كرانه لطف الهي جمعاند. آن كه در نزد مردم قدري ندارند در اين درگاه مقرب گشتهاند. زمان نوميدي نيست. با آمدنش نوميد اميد و سرود و شادي عالم را فراميگيرد. قلبها مالامال از اميد ميگردد. خداوند رحمان و رحيم باب كرامت وجود و عفو خود را ميگشايد. رسول خدا (ص) مأمور ميشود كه به مردم اعلام ميكند «يا ايّهاالناسُ قَد اَقبل اليكم شهرالله ... » و آيات قرآن، از اين که با عظمت ياد ميكنند و براي شبي از شبهاي اين ماه قدر و منزلت هزار ماه وارد شده است و رمضان ماه نزول قرآن است و از آنجا كه قرآن با علي (ع) است و علي با قرآن اين ماه به ماه علي عليهالسلام نيز شناخته شده است.
اگر بخواهي قدر و منزلت واقعي ماه را درك كني بايد از زبان پيامبر اكرم و ائمه عليهالسلام بشنوي به شرح زير:
1ـ رسول گرامي اسلام در جواب مرد يهودي كه پرسيد پاداش كسي كه در رمضان روزه بگيرد چيست، فرمود: هر مؤمني كه ماه رمضان روزه بگيرد هفت خصال بر او واجب است:
+ نوشته شده در جمعه بیست و دوم مرداد ۱۳۸۹ ساعت 0:0 توسط نیلو
|